Column: Meer gemeenschapszin

Een podcast is een soort radioprogramma dat via het internet te beluisteren is. Het is een heel hip medium. Dat heb ik van horen zeggen. Hip is goed. Dus ben ik een podcast begonnen. Iedere vrijdagmiddag komt een nieuw gesprek met een bijzondere gast online. En is te
beluisteren via spotify en Apple podcasts. Tijdens de tweede aflevering sprak ik met Pieter Hilhorst. Hij was namens de PvdA wethouder in Amsterdam. En is publicist en onderzoeker.
Het werd een mooi gesprek. Het werd bijna een beschouwing van de maatschappij waarin we leven.

Met de meeste mensen gaat het goed in Nederland. Oppervlakkig gezien dan. Ze komen niks tekort, zijn gezond en leven hun eigen leven. Ze hebben zogezegd niks en niemand nodig. En zo gedragen veel mensen zich ook.
Maar met andere mensen gaat het niet zo goed. Deze mensen zijn misschien net iets minder slim, hebben net niet genoeg inkomen, leven van tijdelijke baantjes, hebben net een minder gemakkelijke jeugd gehad of hebben net iets meer pech in het leven. Zij krijgen wel hulp. Maar pas als het echt nodig is. Als ze, zo gezegd, diep in de problemen raken. Die hulp helpt wel. Maar tijdelijk. Dan wachten we rustig af tot het weer helemaal verkeerd gaat, om vervolgens weer een blik hulpverleners los te trekken. Zo helpen we mensen net genoeg om niet dood te gaan van de ellende, maar volstrekt onvoldoende voor een bloeiend bestaan. Bestaanszekerheid hebben veel mensen dus niet. Maar ze missen ook iets anders.

Een gemeenschap waarop ze terug kunnen vallen als het nodig is. En waarin ook zij hun steentje kunnen bijdragen en het gevoel kunnen hebben dat ze er toe doen. Door de manier waarop we ‘hulp’ hebben georganiseerd, voelen mensen met wie het goed gaat zich nauwelijks verantwoordelijk voor andere mensen.
‘Daar betalen we toch belasting voor’. Bovendien kost het ongelofelijk veel geld om mensen de nauwelijks het hoofd boven water kunnen houden niet te laten verdrinken.
Vergelijk het met een helikopter die stil hangt in de lucht. Dat kan wel. Maar het kost vreselijk veel energie. Inmiddels bulken veel gemeenten nu niet bepaald van het geld. Om de gemeentebegroting sluitend te krijgen zullen ze moeten bezuinigen. En waar kunnen ze op bezuinigen? Op sportverenigingen, scouting, de ouderensoos, bibliotheken, buurthuizen, theaters, enzovoort.
Op juist die zaken die een gemeenschap kunnen bouwen en die mensen nodig hebben voor een bloeiend bestaan. We moeten dus twee dingen doen: bestaanszekerheid organiseren en gemeenschap bouwen.

Binnenkort spreek ik met bisschop Gerard de Korte in een volgende
podcast. Laat mij nu denken dat een bisschop uit Den Bosch en een voormalig PvdA-wethouder uit Amsterdam het redelijk met elkaar eens
kunnen zijn. Ik ben benieuwd

beluister de podcast

René Peters


René Peters (44) uit Oss is Tweede Kamerlid voor het CDA. Hij houdt zich o.a. bezig met sociale zaken arbeidsmarkt en jeugdreclassering