Column René Peters: Corona

door René Peters

Naast zeventien miljoen bondscoaches heeft Nederland ook zeventien miljoen experts op het gebied van virussen en het bestrijden van uitbraken van pandemische omvang.

De roep om steeds strengere maatregelen klinkt steeds luider. We hamsteren macaroni en toiletpapier alsof we maandenlang pasta-etend op het toilet zullen vertoeven. En we roepen mensen met een Aziatisch uiterlijk na alsof zij persoonlijk verantwoordelijk zijn voor het ongemak en onheil dat ons treft. Aan de andere kant zijn we hier en daar ook verrassend laconiek. Corona is tenslotte niet veel meer dan een flinke griep. Voor de meeste individuen is dat ook zo. Voor een grote groep mensen ook niet. Die hebben na besmetting medische ondersteuning nodig. Of eindigen zelfs op de  IC. Als dat er teveel zijn en de ziekenhuizen daadwerkelijk overbelast worden, is er geen plaats meer voor mensen met een hartaanval of mensen die een ongeluk hebben gekregen. We kunnen er rustig van uitgaan. Heel veel mensen zullen uiteindelijk corona krijgen. Maar het is letterlijk van levensbelang dat dat niet allemaal tegelijk gebeurt.
Het is dus heel verstandig en heel sociaal om de aanwijzingen van het RIVM gewoon te volgen. Hoe ongemakkelijk ‘sociale onthouding’ ook is.

De roep om nog drastischer maatregelen wordt steeds groter. Scholen dicht, horeca dicht en ieder menselijk contact vermijden. Het klinkt logisch. Want veiligheid voor alles. Maar er is ook een andere kant. Het tot stilstand brengen van een economie kost letterlijk tientallen miljarden. Dat is geld dat niet besteed kan worden aan volksgezondheid, onderwijs, uitkeringen, de opvang van vluchtelingen en defensie. Het valt voor het RIVM en de regering niet mee om een redelijk evenwicht tussen veiligheid en het normale leven te vinden. Zeker niet omdat zoveel kennis nog ontbreekt. En het is schier onmogelijk om zeventien miljoen experts te overtuigen. Toch is dat wel wat moet gebeuren. Luister naar het RIVM en de regering en doe verder zo normaal mogelijk.

Gelukkig is de mens een sociaal wezen dat zich goed kan aanpassen. Mensen die bij hun buren op leeftijd briefjes in de bus steken met daarop hun telefoonnummer met de mededeling even te bellen als er boodschappen nodig zijn. Scoutinggroepen die hun wekelijkse opkomst via het internet laten verlopen en daar zoveel mogelijk eenzame mensen bij betrekken. Andere groepen die kaartjes sturen naar hulpverleners in Italië. Parochies die biddagen organiseren. Niet omdat Onze Lieve Heer dat nodig heeft maar omdat wij dat nodig hebben. Kinderen die opeens weer dagelijks contact hebben met hun ouders. Gezinnen die vanwege het vele thuiswerken eindelijk weer tijd hebben voor elkaar. Mensen die gaan nadenken over wat nu echt belangrijk is in het leven. Naast geloof en hoop is dat vooral de liefde in verbondenheid.