Wankelen op de rand

Celia Xakriaba

Door Bryan P. Galligan SJ | Verenigde Staten

Het slotdocument van de Amazone-synode en de postsynodale vermaning Querida Amazonia van paus Franciscus beschrijven beide een sociale en ecologische crisis van historische proporties, een crisis die Franciscus portretteert als “het uitlokken van een kreet die naar de hemel stijgt”.

Deze crisis bedreigt nu het Amazonegebied met ecocide en etnische zuivering, en – vanwege de rol die het Amazone-regenwoud speelt bij het reguleren van mondiale klimaatpatronen – bedreigt het ook de planeet als geheel. Toch werd de dringende boodschap van de synode in de Verenigde Staten grotendeels overstemd door ideologische controverses over de wijding van (getrouwde) viri probati , de waarde van inculturatie en racistische beschuldigingen van afgoderij.

Een jaar later is de “dramatische staat van vernietiging” waarnaar het slotdocument van de synode verwijst alleen maar erger geworden, en katholieken in het noorden van de wereld lijken nog steeds niet wijzer. Veel van de armste inwoners van het Amazonegebied leven in plattelands-gemeenschappen en informele nederzettingen. De ontwikkeling van de regio heeft de afgelopen jaren geleid tot economische groei, maar er zijn weinig aanwijzingen dat de levensomstandigheden verbeteren.

Voedselzekerheid blijft een hardnekkig probleem; werknemers in winningsindustrieën worden blootgesteld aan ziekten zoals malaria en hondsdolheid; en er is een ernstig gebrek aan gezondheids- en sanitaire voorzieningen. De pandemie van het coronavirus heeft veel van deze reeds bestaande problemen verergerd, en de inheemse gemeenschappen zijn het hardst getroffen.

Celia Xakriaba, een Braziliaanse inheemse leider en activist, heeft de risico’s voor de volksgezondheid beschreven waarmee inheemse gemeenschappen worden geconfronteerd als een van uitroeiing.
Haar waarschuwing wordt bevestigd door een recent rapport waaruit blijkt dat leden van inheemse gemeenschappen ongeveer twee keer zo vaak met het virus worden besmet als andere Brazilianen, en dat ze ook meer kans hebben om te overlijden als ze eenmaal zijn besmet.

Het rapport wijst op verwaarlozing door de overheid, het gebrek aan gezondheidszorgfaciliteiten en de toenemende invasie van inheemse gronden door illegale winningsindustrieën als redenen voor deze onevenredige uitkomst.

De Arara-mensen bijvoorbeeld, die het hoogste bekende percentage COVID-19-infectie hebben van alle stammen in het Braziliaanse Amazonegebied, behoren ook tot degenen die het meest worden getroffen door illegale houtkap en mijnbouw…….

Naarmate we ons er meer van bewust worden dat wij medeverantwoordelijk zijn voor de krachten die de regenwouden vernietigen, zullen we ontdekken dat niets minder dan een morele en economische revolutie waarschijnlijk de enige oplossing zal blijken te zijn. Het is niet voldoende om bezorgdheid te uiten, onze consumptiegewoonten individueel aan te passen of de manier waarop we investeren te veranderen. Een probleem van deze omvang en urgentie vereist collectieve actie en wereldwijde samenwerking.

Daarom riep de Amazone-synode op tot alternatieve economische modellen en veroordeelde paus Franciscus (lopende) koloniale verhoudingen. Het is geen nieuws voor Rome of voor inwoners van Amazonië dat veel van de vernietiging het gevolg is van economische activiteiten en beleidsbeslissingen in het noorden van de wereld, maar als de ontvangst van de synode in de Verenigde Staten een indicatie is, is het nog steeds nieuws voor velen van ons.

Over de auteur:
Bryan P. Galligan SJ is een jezuïet en MA-kandidaat in sociale filosofie aan de Loyola University Chicago.

lees het volledige artikel (Engels)

bron: https://www.commonwealmagazine.org/

beeld: © wikipedia

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *