Wereldvluchtelingendag: Niemand vlucht vrijwillig

Niet voor een beter leven, maar gewoon om te kunnen leven

Op Wereldvluchtelingendag staat het lot van zoveel vluchtelingen centraal. Volgens de laatste gegevens van de Verenigde Naties zijn wereldwijd ongeveer 117 miljoen mensen op de vlucht. De meerderheid blijft in het land van herkomst en is daar vaak meerdere keren ontheemd. Drie op de vier vluchtelingen die hun land verlaten, worden opgevangen door landen met lage- en middeninkomens. Niemand vlucht vrijwillig en de meeste vluchtelingen willen niets liever dan kunnen terugkeren naar hun thuisland. Ze verdienen allemaal bescherming en de volledige solidariteit van de wereldgemeenschap. Volgens hulporganisatie Oxfam werden vorig jaar alleen al vanwege overstromingen en droogtes wereldwijd 3,4 miljoen mensen uit hun huizen verdreven. Het zwaarst getroffen waren Somalië, China, de Filippijnen, Pakistan, Kenia, Ethiopië, India, Bangladesh en Maleisië. De situatie is verslechterd als gevolg van de klimaatcrisis.

Wereldvluchtelingendag is een door de Verenigde Naties ingestelde actiedag die sinds 2001 plaatsvindt op 20 juni. De Werelddag van Migranten en Vluchtelingen (ook wel Werelddag van Migranten en Vluchtelingen; kortweg Wereldvluchtelingendag) bestaat sinds 1914, een jaarlijkse kerkelijke herdenkingsdag voor vluchtelingen en migranten die plaatsvindt op 19 januari. Het werd voor het eerst opgericht in 1914 door paus Benedictus XV. afgekondigd met het decreet Ethnografica studia.

Wereldvluchtelingendag: de zoektocht naar (een beter) leven

Op Wereldvluchtelingendag worden we herinnerd aan het lot van een groot aantal van onze broeders en zusters over de hele wereld, die hun leven riskeren om hun toevlucht te zoeken en in plaats daarvan vaak vijandigheid ondervinden.

Danielle Vella, van de Jesuit Refugee Service (JRS), heeft talloze van hen geïnterviewd, die hun toevlucht zochten in Europa.

“Waarom zijn jullie weggegaan?”, vraagt ​​ze hen. “De reis is zo gevaarlijk”.
Hun antwoord is vrijwel altijd hetzelfde, zegt ze: “Ik ben weggegaan omdat het moest”.
“Eén antwoord in het bijzonder trof mij echt”, vertelt ze: “Niet voor een beter leven… gewoon leven”.

Wees alert op de stem van vluchtelingen

Terwijl we op 20 juni Wereldvluchtelingendag vieren, doet Danielle Vella een oproep om te luisteren en aandacht te besteden aan die boodschap.

Het is 2024 en de aantallen nemen toe. “Er wordt verwacht dat dit jaar het aantal van honderdtwintig miljoen bereikt zal worden.”, waarschuwt Vella. Maar voordat onze aandacht wordt overweldigd door dat gigantische aantal, vraagt ​​ze: ‘Laten we terugkeren naar de realiteit dat elk van die miljoenen mensen een mens is, met een uniek verhaal dat wacht om opgemerkt te worden, en vanwege hun waardigheid en lijden en hun hoop gerespecteerd te worden”.

Paus: 'Verwelkom, promoot, begeleid en integreer' vluchtelingen

19/06/2024

Paus: ‘Verwelkom, promoot, begeleid en integreer’ vluchtelingen

Haar boodschap is vergelijkbaar met de boodschap die we al vele malen eerder hebben gehoord, van een van ‘s werelds grootste pleitbezorgers voor de rechten van migranten en vluchtelingen: paus Franciscus. Ook dit jaar deed hij tijdens de algemene audiëntie aan de vooravond van Wereldmigrantendag een oproep voor vluchtelingen over de hele wereld. Hij vroeg dat deze Werelddag “een kans zou zijn om een ​​aandachtige en broederlijke blik te richten op al diegenen die gedwongen zijn hun huizen te ontvluchten op zoek naar vrede en veiligheid.”

Twee woorden uit deze oproep vielen Danielle Vella op: “attent en broederlijk”.

Wees attent en broederlijk

“’Aandachtig’ omdat Wereldvluchtelingendag een kans is om even stil te staan ​​en echt na te denken over mensen die gedwongen worden alles achter te laten wat hen bekend en vertrouwd is, omdat de omstandigheden het hen onmogelijk maken iets anders te doen”.
En ‘broederlijk’, vervolgt ze, want “dit is toch waar wij in geloven?” Vella laat het zo voor de hand liggend klinken: “als we de katholieke leer over sociale rechtvaardigheid onderschrijven, geloven we dat we één menselijke familie zijn, allemaal kinderen van God, en dat we door solidariteit gebonden zijn om echt verantwoordelijk te zijn voor iedereen”.

De moorddadige Middellandse Zeeroute

Ze herinnert zich het bezoek van paus Franciscus aan Lampedusa elf jaar geleden, waarbij hij vroeg: “Waar is je broer? Zijn bloed schreeuwt naar mij”.
Deze vraag, merkt Vella op, “is niet aan anderen gericht. Het is een vraag gericht aan mij, aan jou, aan ons allemaal”.
Het is een vraag die hij stelde op een van de belangrijkste plaatsen als we het hebben over migranten en vluchtelingen. Lampedusa ontvangt elk jaar talloze migranten die vanuit Noord-Afrika de gevaarlijke routes over de Middellandse Zee nemen… …en mensen verdrinken met duizenden in de Middellandse Zee.

We moeten onze regeringen ter verantwoording roepen

Het is bekend dat in 2023 3.105 mensen het leven hebben verloren of vermist zijn geraakt in de Middellandse Zee terwijl ze probeerden de Europese kust over te steken. “Ik geloof dat we meer moeten doen om onze regeringen verantwoordelijk te houden voor hun aandeel hierin.” Het probleem ligt, zoals Vella opmerkt, niet alleen in de dood van migranten die Europa proberen te bereiken. Regeringen zijn verantwoordelijk “voor het criminaliseren van reddingsboten van NGO’s en voor het feit dat zij niet toestaan ​​dat mensen die zij op zee redden van boord gaan; voor het tegenhouden van maritieme patrouilles die vroeger duizenden levens redden; voor het noodlottig vertragen van reddingsboten; en voor het terugdringen van vluchtelingen”.

Dit gezegd hebbende, benadrukt Danielle Vella dat ze op geen enkele manier de marineoperaties van de EU wil bagatelliseren die in de loop der jaren zoveel mensen hebben gered.

Maar het terugsturen van migranten gaat “niet alleen over migranten die in de zee verdrinken. Het gaat er ook om dat je wordt teruggedrongen naar plaatsen waar ze te maken krijgen met wreedheid, dwangarbeid, mensenhandel… marteling”. Ze spreekt over de overeenkomst met Libië die de terugdringing van vluchtelingen naar Libië vergemakkelijkt, waar, zoals we allemaal weten, “ze in detentiecentra een verschrikkelijke behandeling ondergaan”.

Stop met de politiek van angst en demonisering van de vluchteling

Helaas zal.zo is de verwachting, het aantal vluchtelingen in een wereld die zo wordt geteisterd door oorlog, stijgen. Op deze Wereldvluchtelingendag moeten we nadenken over wat we allemaal kunnen doen. Danielle Vella zegt dat we het gebruik van stereotypen moeten stoppen. De ontmenselijkende retoriek die vluchtelingen demoniseert, wordt maar al te vaak gezien vanuit het perspectief van politici en de media. Vaak, zegt Vella, ‘ontkrachten ze hun redenen om bescherming te zoeken’. We horen vluchtelingen beschreven worden als lasten of gewelddadige bedreigingen en dit alles creëert een vijandige omgeving en publieke opinie ten aanzien van vluchtelingen. “Het is een angstpolitiek die ons zelfs nog banger maakt”, waarschuwt Vella.

Manifest voor één gedeelde mensheid

Om deze klap voor de mensheid te bestrijden, die volgens Vella “vaak het enige is dat vluchtelingen überhaupt op de been houdt”, hebben JRS samen met Caritas Internationalis, de Internationale Unie van Algemene Oversten (UISG) en andere entiteiten hun krachten gebundeld om lancering voor deze Wereldvluchtelingendag, een Manifest voor Eén Gedeelde Mensheid .

Vella legt uit dat het doel achter dit manifest is “iedereen aan te moedigen een schadelijke houding ten opzichte van vluchtelingen te verwerpen en gedeelde ruimtes van verbondenheid en ontmoeting te bevorderen. Zelfs als ze in eerste instantie een vreemdeling zijn, kan een vluchteling een vriend worden”.

Laat je inspireren door degenen die er om geven

En gelukkig hebben vluchtelingen ook vrienden, totaal vreemden die zichzelf in gevaar brengen en tegen de stroom in gaan om vluchtelingen te helpen veiligheid te vinden en te integreren.

Danielle Vella. “Laten we ons laten inspireren door deze daden die werkelijk de gouden regel belichamen: ‘behandel anderen zoals we zelf behandeld zouden willen worden’. Laten we ons daardoor leiden in onze daden met als doel om rechtvaardige en meelevende gemeenschappen op te bouwen waar iedereen bij kan horen”.

Bron: vatican.va

beeld https://www.unhcr.org/nl/Screenshot-2023-07-17-at-10.03.21-1536×861.png

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *